Γιαούρτι Tο καλό γιαούρτι πρέπει να έχει ευχάριστη γεύση, ελαφρά υπόξινη, µε καλή συµπαγή σύσταση, χωρίς να κόβει νερό

Γιαούρτι

Tο καλό γιαούρτι πρέπει να έχει ευχάριστη γεύση, ελαφρά υπόξινη, µε καλή συµπαγή σύσταση, χωρίς να κόβει νερό. Όταν κόβεται µε το κουτάλι πρέπει να παρουσιάζει στρωτή επιφάνεια.

Γιαούρτι. Eίναι µια θαυµάσια τροφή, εύπεπτη και θρεπτική, που διατηρεί όλα τα θρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στο γάλα.

Γιαούρτι

Tο καλό γιαούρτι πρέπει να έχει ευχάριστη γεύση, ελαφρά υπόξινη, µε καλή συµπαγή σύσταση, χωρίς να κόβει νερό. Όταν κόβεται µε το κουτάλι πρέπει να παρουσιάζει στρωτή επιφάνεια.

Παρασκευή γιαουρτιού

Tο γιαούρτι από γάλα προβάτου είναι πολύ εύγευστο και µε στερεά σύσταση και εµφάνιση λόγω της ψηλής περιεκτικότητας του γάλακτος σε στερεά συστατικά.

Tο γάλα αίγας χρησιµοποιείται σε µεγάλο βαθµό είτε µόνο του, είτε ανάµεικτο µε γάλα προβάτου. Tο γάλα αγελάδας χρησιµοποιείται, επίσης, για την παρασκευή γιαουρτιού αλλά είναι υποδεέστερης σύστασης και γεύσης.

H σύστασή του, όµως, µπορεί να βελτιωθεί µε την προσθήκη σκόνης γάλακτος ή µε τη συµπύκνωσή του.

Οποιοδήποτε είδος γάλακτος και αν χρησιµοποιηθεί, αυτό πρέπει να είναι καθαρό, φρέσκο, κανονικής σύστασης, απαλλαγµένο ξένων ουσιών και αντιβιοτικών και να προέρχεται από υγιή ζώα.

Θέρµανση (βρασµός)

Aφού το γάλα σουρωθεί (κουλιαστεί) ζεσταίνεται µέχρι να φθάσει σε θερµοκρασία 85°- 90°C για 15-30 λεπτά ή 95°C για 3-5 λεπτά.

Kατά τη διάρκεια της θέρµανσης και µέχρι να βράσει, το γάλα πρέπει να ανακατεύεται συνεχώς, κυρίως όταν η θέρµανση γίνεται απευθείας στο δοχείο, για να µην καεί το γάλα και πάρει άσχηµη µυρωδιά.

Στο αιγινό ή αγελαδινό γάλα παρατείνουµε το βράσιµο για να εξατµιστεί µέρος του νερού (10-20%). Mε την εξάτµιση το γιαούρτι γίνεται πυκνότερο και νοστιµότερο.

Mε το βρασµό επιτυγχάνουµε

α) καταστροφή όλων των µικροβίων στο γάλα που πιθανόν να εµπόδιζαν την ανάπτυξη των ειδικών οξυγαλακτικών µικροοργανισµών (µαγιάς),

β) διάσπαση της καζεΐνης, δηµιουργώντας καλύτερο περιβάλλον για την ανάπτυξη των οξυγαλακτικών µικροοργανισµών της µαγιάς,

γ) σ’ αυτή τη θερµοκρασία η αλβουμίνη του γάλακτος σχηµατίζει λεπτό στρώµα, συγκρατώντας περισσότερο ποσοστό νερού.

Γενικά, µε όλες αυτές τις µεταβολές που γίνονται στο γάλα µε το βρασµό, υποβοηθείται η παραγωγή πιο συνεκτικής µάζας γιαουρτιού και καλυτερεύει η σύσταση και η γεύση του προϊόντος.

Xαµηλότερη θερµοκρασία από αυτή που αναφέρεται πιο πάνω δεν επιτυγχάνει τα επιδιωκόµενα αποτελέσµατα.

Eξάλλου, παρατεταµένο βράσιµο του γάλακτος σε ψηλές θερµοκρασίες δυνατόν να επιδράσει δυσµενώς στα συστατικά του γάλακτος και να έχει σαν αποτέλεσµα τη δηµιουργία αδύνατης µάζας που να “κόβει νερό”.

Πήξιµο γάλακτος

Mετά το βράσιµο το γάλα κρυώνεται στη θερµοκρασία πήξης. H πιο κατάλληλη θερµοκρασία είναι 42°-45°C. Σ’ αυτή τη θερµοκρασία προστίθεται η µαγιά (ειδική καλλιέργεια). H ποσότητα της µαγιάς κυµαίνεται γύρω στα 3% ανάλογα µε την επιδιωκόµενη οξύτητα και τη διάρκεια πήξης του γάλακτος.

H µαγιά, πριν προστεθεί στο γάλα για πήξιµο, πρέπει να ανακατευτεί καλά προηγουµένως και να αραιωθεί µε λίγο γάλα στη θερµοκρασία πήξης, ώστε να γίνει οµοιόµορφη ρευστή µάζα για να γίνεται καλύτερα η ανάµειξη της µε το υπόλοιπο γάλα.

H µαγιά µπορεί να προστεθεί στο γάλα κατά δυο κυρίως τρόπους, ανάλογα µε την προτίµηση και την ποσότητα που έχουµε:

• Προσθήκη της µαγιάς απευθείας µέσα σε όλη την ποσότητα του γάλακτος. Mε τον τρόπο αυτό όλη η ποσότητα της µαγιάς προστίθεται µέσα σε όλο το γάλα που είναι στην κατάλληλη θερµοκρασία. Aνακατεύεται µε αυτό καλά ώστε να γίνει καλή ανάµειξη και γεµίζονται τα δοχεία. O τρόπος αυτός είναι πιο εύκολος, γρήγορος και πρακτικός, κατάλληλος κυρίως για µεγάλες ποσότητες γάλακτος.

• Προσθήκη της ανάλογης µαγιάς σε κάθε δοχείο πήξης χωριστά. Aφού προστεθεί το γάλα στα δοχεία σε κάπως ψηλή θερµοκρασία και κρυώσει στη θερµοκρασία πήξης, προστίθεται σε κάθε δοχείο η µαγιά, στην κατάλληλη αναλογία, είτε µε ειδική σύριγγα ή µε κουτάλι προσέχοντας να µην καταστραφεί η λεπτή µεµβράνη (τσίπα) που έχει ήδη δηµιουργηθεί στην επιφάνεια των δοχείων. Mε τον τρόπο αυτό παράγεται γιαούρτι µε σκληρή µεµβράνη στην επιφάνεια.

Mετά την προσθήκη της µαγιάς και του γάλακτος στα δοχεία πήξης, αυτά πρέπει να διατηρηθούν στη θερµοκρασία των 42°-44°C για 2-3 ώρες. H διάρκεια της πήξης του γάλακτος εξαρτάται βασικά από τη θερµοκρασία, την ποσότητα και την ενεργητικότητα της µαγιάς. Για τη διατήρηση της θερµοκρασία αυτής µπορούν να χρησιµοποιηθούν οι εξής τρόποι:

• Σε ειδικό θάλαµο µε θερµοστάτη όπου η θερµοκρασία µπορεί να διατηρηθεί σε αυτό το επίπεδο σταθερή για όλο το διάστηµα που χρειάζεται το γάλα να πήξει.

• Σε ατµόλουτρο που τοποθετούνται τα δοχεία και το νερό που βράζει διατηρείται σε σταθερή θερµοκρασία.

• H τοποθέτηση των δοχείων σε άχυρα ή πίτυρα ή το σκέπασµα αυτών µε ζεστά ρούχα ή τοποθέτηση θερµάστρας κάτω από τα δοχεία για θέρµανση. Φυσικά ο τρόπος αυτός δεν είναι ενδεδειγµένος γιατί η θερµοκρασία δεν µπορεί να ελεγχθεί και σιγά-σιγά χαµηλώνει.

Έτσι η διάρκεια της πήξης παρατείνεται χωρίς να αναπτύσσονται κανονικά οι οξυγαλακτικοί µικροοργανισµοί µε συνέπεια την αδύνατη σύσταση του γιαουρτιού χωρίς το επιθυµητό άρωµα και οξύτητα. O τρόπος αυτός χρησιµοποιείται συνήθως για µικρές ποσότητες γάλακτος.

Γιαούρτι

Kατά τη διάρκεια της πήξης τα δοχεία δεν πρέπει να µετακινούνται ή διαταράσσονται, µέχρις ότου πήξουν.

Mετά την πήξη και την απόκτηση της κανονικής οξύτητας τα δοχεία µε το γιαούρτι ψύχονται σε θερµοκρασία κάτω των 6°C για 6 περίπου ώρες για ωρίµανση.

Kατά τη διάρκεια της ωρίµανσης η καζεΐνη του γάλακτος φουσκώνει µε επακόλουθο τη συγκράτηση περισσότερου νερού και έτσι το γιαούρτι γίνεται πιο στερεό στη σύσταση.

Aν δεν γίνει γρήγορα η ψύξη του γιαουρτιού ή παραταθεί η διάρκεια της πήξης, τότε η οξύτητά του θα αυξηθεί και θα αρχίσει να “κόβει νερό”.

Aποθήκευση

Tο γιαούρτι πρέπει να µπαίνει σε ψυγείο μέχρι την ώρα της κατανάλωσης για να διατηρηθεί για περισσότερο χρονικό διάστηµα. Στο ψυγείο µπορεί να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση για αρκετές ηµέρες.

Xρήση σκόνης γάλακτος

Aφότου άρχισε η χρησιµοποίηση αγελαδινού και αιγινού γάλακτος για την παρασκευή γιαουρτιού, η ποιότητα και η οµοιόµορφη σύσταση του προϊόντος έγινε προβληµατική.

Γι’ αυτό η χρήση σκόνης γάλακτος για τον εµπλουτισµό του σε στερεά συστατικά είναι η πιο εύκολη και συµφέρουσα µέθοδος.

Mε την προσθήκη της σκόνης γάλακτος, εκτός από τη βελτίωση της σύστασης του γιαουρτιού, παράλληλα αυξάνεται η περιεκτικότητα του σε πρωτεΐνη και ως εκ τούτου και η θρεπτική του αξία.

H σκόνη διαλύεται στην αρχή καλά σε µικρή ποσότητα γάλακτος σε θερµοκρασία 40°-45°C, και κουλιάζεται για να µην υπάρχουν αδιάλυτοι κόκκοι και µετά προστίθεται στο υπόλοιπο γάλα.

Mετά ακολουθείται η ίδια διαδικασία για τη θέρµανση όπως και όταν δεν υπάρχει σκόνη. H ποσότητα σκόνης που συνήθως προστίθεται στο γάλα για την παρασκευή γιαουρτιού κυµαίνεται µεταξύ 3-5%.

Λιγότερη ποσότητα σκόνης δεν δίνει τα αναµενόµενα αποτελέσµατα, δηλαδή την καλύτερη σύσταση και συγκράτηση του νερού, ενώ, αντίθετα, περισσότερη ποσότητα δίνει γλυκιά γεύση, λιγότερο άρωµα και «γεύση σκόνης».

Tα κυριότερα ελαττώµατα στο γιαούρτι οφείλονται στους πιο κάτω λόγους:

Kοκκώδης εσωτερική µάζα: Aυτό παρουσιάζεται όταν το γάλα ή η µαγιά έχουν ψηλή οξύτητα, όταν πήζεται σε ψηλή θερµοκρασία πέραν του κανονικού, όταν το γάλα είναι ακάθαρτο ή αν µετακινηθεί κατά την πήξη.

Aδύνατη σύσταση µάζας: Aπό χαµηλή θερµοκρασία βρασµού, χαµηλή θερµοκρασία πήξης ή µετακίνηση κατά το πήξιµο ή µάζα µε χαµηλή περιεκτικότητα στερεών συστατικών.

Γιαούρτι που «κόβει νερό»

Aυτό παρουσιάζεται όταν το γάλα έχει χαµηλή περιεκτικότητα σε στερεά συστατικά και κυρίως σε στερεά µη λιπαρά συστατικά.

Συνήθως αυτό παρουσιάζεται όταν το γάλα προέρχεται από ζώα που βρίσκονται στην αρχή ή στο τέλος της γαλακτικής περιόδου κυρίως λόγω της χαµηλής αναλογίας καζεΐνης στο ολικό ποσό της πρωτεΐνης.

KYPIA TYPOKOMIKA ΠPOΪONTA

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

5 × 1 =

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial