Επιλόχειος Πυρετός

Επιλόχειος Πυρετός

Επιλόχειος Πυρετός |Επιλόχειο πυρετό ονομάζουμε όλες τις μολύνσεις που προέρχονται από τα τραύματα του τοκετού. Πρώτος ο Αυστροουγγαρέζος γιατρός και μαιευτήρας Ζεμμελβάις (1818 – 1865) διέγνωσε, ότι η αιτία του επιλόχειου πυρετού είναι η μόλυνση από μικρόβια. Αυτός εισήγαγε την ασηψία, για να αποφεύγεται η μετάδοση των μικροβίων (σχολαστικό πλύσιμο των χεριών της μαίας ή του γιατρού, απολύμανση των εργαλείων και των εξωτερικών γεννητικών οργάνων της μητέρας).

Η ανακάλυψη αυτή του Ζεμμελβάις και τα μέτρα, που εν συνεχεία ελήφθησαν για την αντιμετώπιση του επιλόχειου πυρετού, απεδείχθησαν άκρως αποτελεσματικά, γι ‘αυτό κι ο Ζεμμελβάις απεκλήθη «σωτήρας των μητέρων».

Χάρις στα σχολαστικώς προφυλακτικά αυτά μέτρα έγιναν πολύ σπάνιες οι σοβαρές περιπτώσεις επιλόχειου πυρετού. Στις βαριές περιπτώσεις ο ψηλός πυρετός διαρκεί για πολλές μέρες, καμιά φορά και εβδομάδες, με ρίγη και αδυναμία που όλο και χειροτερεύει.

Η μόλυνση, ξεκινώντας από τα γεννητικά όργανα, μπορεί να εξαπλωθεί στο περιτόναιο, στις ωοθήκες, στις σάλπιγγες, στους συνδετικούς ιστούς της λεκάνης ή και να προκαλέσει θρομβώσεις στην περιοχή των φλεβών της λεκάνης ή ακόμη και να εξελιχθεί σε καθολική μόλυνση ολόκληρου του οργανισμού.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

sixteen − two =